Lek. i Tech. Weterynaryjni. Medycy. Prawnicy.

W pracy spotykasz się z cierpieniem, kryzysem i silnymi emocjami innych ludzi

A jednocześnie system kształcenia prawie w ogóle nie przygotowuje do jednego z najtrudniejszych aspektów tej pracy – emocjonalnego obciążenia.

Ta przestrzeń powstała po to, aby to zmienić. Znajdziesz tu wiedzę i praktyczne narzędzia pomagające regulować emocje, chronić własne zasoby psychiczne i zmniejszać przeciążenie związane z wymagającą pracą w zawodach pomagania.

Nie każdy rozumie, z czym naprawdę wiąże się ta praca

Zawody medyczne, prawnicze i weterynaryjne wymagają nie tylko wiedzy i kompetencji.

Codziennością jest także kontakt z ludźmi w bardzo trudnych momentach ich życia.

Nagłe wypadki.
Trudne diagnozy.
Konflikty rodzinne.
Decyzje podejmowane pod presją czasu i odpowiedzialności.

W takich sytuacjach oczekuje się spokoju, profesjonalizmu i odporności.

Tymczasem wiele osób wykonujących te zawody doświadcza czegoś, o czym rzadko się mówi.

Wracają myślami do trudnych sytuacji z pracy.
Analizują swoje decyzje jeszcze długo po zakończeniu dyżuru.
Mają trudność z oddzieleniem pracy od życia prywatnego.

To naturalna reakcja na pracę, która wymaga ogromnych zasobów emocjonalnych.

W wielu tych zawodach istnieje ciche założenie, że profesjonalizm oznacza odporność emocjonalną

Że jeśli ktoś dobrze wykonuje swoją pracę, powinien potrafić poradzić sobie także z jej emocjonalnym ciężarem.

Kontakt z cierpieniem, kryzysem i silnymi emocjami innych ludzi uruchamia bardzo naturalne reakcje psychiczne.

Pojawia się napięcie.
Wracające myśli o trudnych sytuacjach.
Czasem poczucie odpowiedzialności, które trudno zostawić w pracy.

Nie jest to oznaka braku kompetencji ani słabości, to konsekwencja pracy, która wymaga ogromnego zaangażowania emocjonalnego.

Niektórzy specjaliści mają narzędzia, które pomagają regulować te reakcje i chronić własne zasoby psychiczne. Inni nigdy nie mieli okazji się ich nauczyć.

Skąd wiem, jak duże jest to obciążenie?

Marta Wijas, od ponad 20 lat pracuję jako psychoterapeutka.

W swojej praktyce spotykam osoby wykonujące bardzo wymagające zawody – medyków, prawników, lek. i tech. weterynaryjnych oraz wielu innych specjalistów pracujących z ludźmi w kryzysie.

W tych rozmowach często pojawia się ten sam wątek.

  • Ogromna odpowiedzialność zawodowa.
  • Stały kontakt z ludzkim cierpieniem.
  • I jednocześnie bardzo niewiele przestrzeni, aby mówić o tym, jak duże jest to emocjonalne obciążenie.

Praca w obszarze pomagania dotyczy również mojego własnego życia zawodowego.

Znam tempo pracy, kolejne szkolenia i konferencje, kończenie dnia pracy późnym wieczorem i poczucie, że zawsze można zrobić jeszcze więcej.

Dopiero z czasem zaczęłam wyraźniej widzieć, jak ważne jest świadome dbanie o własne zasoby psychiczne.

W moim przypadku ogromną rolę odegrały narzędzia, które od początku są częścią pracy psychoterapeutów: superwizja, własna terapia, rozmowy z innymi specjalistami oraz konkretne metody regulowania emocji.

Widzę jednak wyraźnie, że w wielu innych zawodach pomagania ten obszar prawie w ogóle nie jest obecny w systemie kształcenia.

Praca w zawodach pomagania wymaga jeszcze jednej kompetencji.
Umiejętności dbania o własne zasoby psychiczne.

W wielu programach studiów ten temat prawie się nie pojawia.

A tymczasem istnieją konkretne umiejętności, które pozwalają lepiej radzić sobie z emocjonalnym obciążeniem tej pracy.

Między innymi:

Ta wiedza nie zmienia realiów Twojej pracy. Może jednak znacząco zmienić sposób, w jaki ją przeżywasz i jak dbasz o własny dobrostan.

Ten projekt powstał z myślą o osobach, które w swojej pracy mają stały kontakt z ludźmi w trudnych sytuacjach życiowych

Najczęściej są to osoby pracujące w zawodach:

medycznych

weterynaryjnych

prawniczych

Czyli tam, gdzie codziennością jest:

kontakt z cierpieniem

silne emocje innych ludzi

duża odpowiedzialność za podejmowane decyzje

Ta przestrzeń może być szczególnie ważna dla Ciebie, jeśli:

  • wracasz myślami do trudnych sytuacji z pracy
  • zastanawiasz się długo, czy wszystko zrobiłaś lub zrobiłeś właściwie
  • trudno Ci całkowicie „wyłączyć” pracę po powrocie do domu
  • po wymagających rozmowach czujesz duże emocjonalne zmęczenie
  • masz poczucie, że Twoja praca wymaga ogromnych zasobów psychicznych

To doświadczenie jest znacznie bardziej powszechne, niż się wydaje i można nauczyć się lepiej sobie z nim radzić.

Od czego możesz zacząć?

W wielu programach studiów ten temat prawie się nie pojawia.

Dlatego powstał kurs online poświęcony samoregulacji emocjonalnej w zawodach pomagania.

Materiały zostały przygotowane tak, aby można było z nich korzystać we własnym tempie i wprowadzać zmiany stopniowo – w sposób możliwy do utrzymania w codziennym życiu zawodowym.

Czasem wystarczy niewielka zmiana

Osoby pracujące w wymagających zawodach bardzo często mają niewiele przestrzeni na wprowadzanie dużych zmian w swoim życiu.

Dlatego filozofia tego programu jest prosta:
mała zmiana jest lepsza niż duża.

Małe zmiany:
– wymagają mniej czasu i energii
– łatwiej wprowadzić je w codziennej pracy
– łatwiej je utrzymać

Z czasem zaczynają jednak robić dużą różnicę.

Stopniowo odbudowują zasoby psychiczne i pomagają zmniejszyć przeciążenie związane z pracą.

Nie chodzi o to, aby dodać Ci kolejne obowiązki, tylko o to, aby odjąć część napięcia, stresu i emocjonalnego ciężaru, który często towarzyszy pracy w zawodach pomagania.

Praktyczna wiedza dla osób pracujących w zawodach pomagania

Program kursu został zaprojektowany tak, aby krok po kroku pokazać, jak lepiej radzić sobie z emocjonalnym obciążeniem pracy.

Celem programu nie jest zmiana realiów Twojej pracy.

Celem jest nauczenie się sposobów, które pozwalają przeżywać tę pracę z mniejszym napięciem i większą równowagą.

Możesz dalej radzić sobie z tym obciążeniem w pojedynkę

Albo możesz nauczyć się pracować w sposób, który chroni Twoje zasoby psychiczne.

W wielu zawodach pomagania zakłada się, że odporność emocjonalna jest czymś naturalnym. Czymś, z czym po prostu trzeba sobie radzić samemu.

W praktyce wygląda to inaczej – radzenie sobie z emocjonalnym obciążeniem pracy jest umiejętnością, której można się nauczyć — tak samo jak innych kompetencji zawodowych.

Dlatego powstał ten program.

Kurs samoregulacji emocjonalnej w zawodach pomagania pokazuje w praktyczny sposób, jak:

• zmniejszyć napięcie po trudnych sytuacjach zawodowych
• lepiej rozumieć własne emocje
• oddzielać życie zawodowe od prywatnego
• chronić swoje zasoby psychiczne w pracy wymagającej kontaktu z cierpieniem i silnymi emocjami innych ludzi

Program jest dostępny online, dzięki czemu możesz korzystać z materiałów we własnym tempie.

Kontakt

Jeśli masz pytania dotyczące programu lub chcesz upewnić się, czy ta przestrzeń jest dla Ciebie odpowiednia, możesz się ze mną skontaktować.

Postaram się odpowiedzieć na wiadomość tak szybko, jak to możliwe.

Dane osobowe podane w powyższym formularzu będą przetwarzane w celu komunikacji mailowej przez Martę Wijas. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Przewijanie do góry